گردنبند در دور های مختلف

در ایران

 تاریخچه گردنبند در ایران نیز به دو هزار سال پیش و زمان مادها برمی‌گردد. در این زمان با استفاده از دانه‌های رنگی و مهره‌ها اولین گردنبندها در فلات ایران ساخته شد. در زمان هخامنشیان گردنبندها با استفاده از انواع سنگ و فلزاتی مانند طلا و نقره با آویزهایی از حیوانات ساخته شدند.برای ایرانیان گردنبند طلا همیشه به عنوان قطعه ای از لباس بوده است و بیشترین استفاده از گردنبند طلا و جواهرات متعلق به ایل قشقایی و عرب های منطقه خوزستان بوده است همچنین در زمان هخامنشیان بازوبند، گردنبند طلا، دستبند، انگشتر و دکمه به نحو استادانه ساخته میشد.اشکانیان بیشتر به تزئین و درخشان سازی اشیاء علاقه داشتند. گردنبند های طلا در این دوره به انواع سنگ های قیمتی مزین می شد. شکوه و زیبایی زیورآلات در این دوره به اوج خود رسید. و برخلاف گردنبند های هخامنشی، طرح های ساده تر با ابعاد کوچک و با تزئین بیشتر محبوب بود.بعد از ورود اسلام به ایران  تغییر در معنی  و پیام جواهرات و پر رنگ شدن نقش و نگار های مذهبی در این دوره کاملا آشکار شد.

در بین النهرین باستان

مهرهای استوانه ای اغلب رشته ای بوده و به عنوان جواهرات استفاده می شده است. 

در بابل باستان

گردنبندها از کارلین ، لاجورد ، عقیق و طلا ساخته می شدند که از آنها زنجیرهای طلا نیز ساخته می شد . 

در سومر باستان 

گردنبند و مهره هایی از طلا ، نقره ، لاجورد و کارلین ایجاد می کردند.

در یونان باستان

گردنبندهای طلای ظریف ساخته شده با سیم های طلای مخروطی و مخروطی پوشیده شده بود که غالباً این گردنبندها با گل رزهای میناکاری آبی یا سبز ، اشکال حیوانات یا آویزهای گلدان شکل که اغلب با حاشیه دقیق می شدند ، تزئین می شدند. همچنین پوشیدن زنجیرهای طلای بلند با کاموای معلق و ظروف کوچک عطر معمول بود که عناصر جدیدی در دوره هلنیستی معرفی شدند. سنگهای رنگی که برای قطعات چند رنگی مجاز بودند و ظروف سر حیوانات و آویزهای نیزه مانند یا جوانه از زنجیرها آویزان می شدند.


در مصر

مصریان  باستان از گردنبند طلا به عنوان طلسم و تعویذ استفاده میکردند. حتما سوسک اسکراب را در فیلم مومیایی دیده اید. سوسک اسکراب در این فیلم نمونه ای از این طلسم هاست. یکی دیگر از نقوش رایج، آنخ، نماد زندگی، بود. مصریان معتقد بودند که رنگ، جنبه‌های شخصیتی ما را منعکس می‌کند و در نتیجه نمادسازی رنگ برای مصریان باستان مهم بود. رنگ زرد طلا با خورشید مرتبط بود و همیشه در تاج و گردنبندِ فرعون و کاهنانش استفاده می شد.

در قرون وسطا

هم پادشاهان و هم روحانیون گردنبند های بزرگی از طلا و سنگ های قیمتی به همراه نشان رسمی خود می پوشیدند.


در رنسانس

از نظر جواهرات، این دوره از نمادگرایی کتاب مقدس  فاصله گرفت و بیشتر به اسطوره‌شناسی و سبک‌های کلاسیک یونان و روم نزدیک شد. آویز های طلا در این دوره بسیار محبوب شدند. رنسانس نشان دهنده آغاز دوره مدرن است، و این در جواهرات آن زمان  به خصوص گردنبند و آویزمنعکس شده است.  استفاده از طلا و سنگ های قیمتی درخشان، مانند زمرد، برای ایجاد جواهرات و گردنبند طلا رواج یافت.

در اروپا

اولین کسانی که از گردنبند هایی فلزی  با آویز های سنگی قیمتی  استفاده کردند اروپاییان بودند. بعد از جنگ های صلیبی، قوانینی که در فرانسه و انگلیس در طول قرن سیزدهم وضع شد، پوشش و تزئینات مجلل را در میان مردم عادی محدود کرد. آنها مجاز به پوشیدن گردنبند ساخته شده از فلزات اساسی مانند برنج بودند و قوانین ارتباط بین جواهرات و جایگاه را تقویت می کرد.