آویز
تاریخچه اویز
/post-1-6گردنبند قدیمی ترین شکل زیور آلات است. مردم باستان گردنبند هایی از جنس استخوان، صدف، پَر، سنگ ریزه های رنگی، مهره های شیشه ای و سفال لعاب دار را می پوشیدند. قدیمی ترین گردنبند مربوط به 100 تا 150 هزار سال پیش است، این گردنبند ساده صدف های سوراخ دار در غاری در موناکو پیدا شد. با اختراع زنجیر گردنبند های آویزی نیز گسترش یافتند؛ مصریان، رومیان و یونانیان مدام از گردنبند آویز برای محافظت از خود در برابر اهریمن و شیاطین استفاده میکردند؛ گردنبند ها اغلب اهداف تشریفاتی، مذهبی، جادویی و با تشییع جنازه داشتند،همچنین به عنوان نماد ثروت و موقعیت استفاده می شوند، زیرا معمولاً از فلزات و سنگ های گرانبها ساخته می شوند. هم پادشاهان و هم روحانیون گردنبند های بزرگی از طلا و سنگ های قیمتی به همراه نشان رسمی خود می پوشیدند.اولین آثار جواهرات را میتوان در تمدن هایی جست و جو کرد که در حدود 3000 تا 4000 هزار سال قبل از میلاد در مدیترانه و آنچه امروزه ایران نامیده میشود؛ یافت. اینها معمولاً طلسم ها و مهره های سنگی ساده اند که دارای معانی معنوی، ستاره ها و طرح های گل بودند.
